ESCALE DEDALE (Francja) - kompania teatralna
Kabaret jest miejscem, w którym ludzie spisują brudnopis swoich marzeń. Śpiew, deklamacja, flety celtyckie, fortepian, egzotyczne instrumenty - wspaniale wpisują się zarówno w konwencję klasycznego koncertu jak i typowego kabaretu. Cechy charakterystyczne występów grupy Escale Dedale, to przede wszystkim specyficzny sposób przekazu piosenek, balansujący na granicy śpiewu i deklamacji. Reżyser spektaklu potrafił wykorzystać odmienne temperamenty i barwy głosów aktorów i wykreował magiczną przestrzeń, w której widz zaczyna marzyć...
Cechy charakterystyczne występów grupy Escale Dedale, to przede wszystkim specyficzny sposób przekazu piosenek, balansujący na granicy śpiewu i deklamacji. Niezwykle ciekawe są też brzmienie głosu wykonawców, zwłaszcza bardzo zmysłowy Michele Kerhoas. Do tego dochodzą jeszcze oryginalne aranżacje J.C. Normanta, rozpisanie nie tylko na fortepian, ale także na różnego rodzaju flety, harfę i różne egzotyczne instrumenty muzyczne.
Przedstawienie, jakie zobaczymy na deskach Teatru Piosenki wyreżyserował Bernard Colin. Wykorzystując odmienne temperamenty i barwy głosów wykonawców artysta wykreował magiczną przestrzeń, w której widz zaczyna marzyć...
W spektaklu tym, francuski teatr piosenki dokonuje przeglądu muzyki stulecia: od Erika Satie przez Enzo Enzo, Ferre, Treneta po Brassensa, Seegera i Allesia. Usłyszymy wiele standardów oraz utwory zakorzenione w rodzimej tradycji artystów. Oparte na minimalnej ekspresji interpretacji utworów, a także niezwykła wrażliwość wykonawców sprawiają, że znika bariera językowa. Niepotrzebna staje się znajomość rozbrzmiewających w przestrzeni obcych słów, ponieważ zarówno angielskie, jaki i francuskie, bretońskie czy niemieckie teksty piosenek, są jak nuty celnie trafiające w ucho i serce słuchacza wrażliwego na piękno muzyki i słowa.
reżyseria: Bernard Colin
kierownictwo muzyczne: Pol Huellou
śpiew, deklamacja, harmonijka ustna: Michele Kerhoas
śpiew, flet irlandzki, tin whistle, flet poprzeczny, ney, shakuhachi, sanza: Pol Huellou
instrumenty klawiszowe: Bruno Le Masson
Kabaret jest miejscem, w którym ludzie spisują brudnopis swoich marzeń. Śpiew, deklamacja, flety celtyckie, fortepian, egzotyczne instrumenty - wspaniale wpisują się zarówno w konwencję klasycznego koncertu jak i typowego kabaretu. Cechy charakterystyczne występów grupy Escale Dedale, to przede wszystkim specyficzny sposób przekazu piosenek, balansujący na granicy śpiewu i deklamacji. Reżyser spektaklu potrafił wykorzystać odmienne temperamenty i barwy głosów aktorów i wykreował magiczną przestrzeń, w której widz zaczyna marzyć...
Cechy charakterystyczne występów grupy Escale Dedale, to przede wszystkim specyficzny sposób przekazu piosenek, balansujący na granicy śpiewu i deklamacji. Niezwykle ciekawe są też brzmienie głosu wykonawców, zwłaszcza bardzo zmysłowy Michele Kerhoas. Do tego dochodzą jeszcze oryginalne aranżacje J.C. Normanta, rozpisanie nie tylko na fortepian, ale także na różnego rodzaju flety, harfę i różne egzotyczne instrumenty muzyczne.Przedstawienie, jakie zobaczymy na deskach Teatru Piosenki wyreżyserował Bernard Colin. Wykorzystując odmienne temperamenty i barwy głosów wykonawców artysta wykreował magiczną przestrzeń, w której widz zaczyna marzyć...
W spektaklu tym, francuski teatr piosenki dokonuje przeglądu muzyki stulecia: od Erika Satie przez Enzo Enzo, Ferre, Treneta po Brassensa, Seegera i Allesia. Usłyszymy wiele standardów oraz utwory zakorzenione w rodzimej tradycji artystów. Oparte na minimalnej ekspresji interpretacji utworów, a także niezwykła wrażliwość wykonawców sprawiają, że znika bariera językowa. Niepotrzebna staje się znajomość rozbrzmiewających w przestrzeni obcych słów, ponieważ zarówno angielskie, jaki i francuskie, bretońskie czy niemieckie teksty piosenek, są jak nuty celnie trafiające w ucho i serce słuchacza wrażliwego na piękno muzyki i słowa. reżyseria: Bernard Colin
kierownictwo muzyczne: Pol Huellou
śpiew, deklamacja, harmonijka ustna: Michele Kerhoas
śpiew, flet irlandzki, tin whistle, flet poprzeczny, ney, shakuhachi, sanza: Pol Huellou
instrumenty klawiszowe: Bruno Le Masson